Koen

Mama Marga

Papa Koen zocht in het park naar papa’s en sprak een toevallig voorbij lopende familie aan. Ik zag een jong kindje, twee vrouwen en een papa. Althans dat dacht ik. De man was niet de papa van het kind. Het interview leek niet door te gaan. Mama Marga liet Papa Koen niet weglopen want zij roept dat haar zoon Pelle wordt opgevoed zonder papa, maar met een extra mama. Zij lag ook eerder – voordat Pelle werd geboren – net als alle andere papa’s in bed naast een zwangere vrouw. Papa Koen herkende dus dit keer geen papa, maar een mama die in hetzelfde schuitje zat.

 

“Als ik ooit in een coma raak, leg haar dan op mijn buik”

‘Je leven begint, waar je comfortzone eindigt.’ Het is een mooie spreuk, maar ik vroeg mij af of dit ook geldt voor de eerste keer dat mijn dochter de wijde wereld ingaat. Ja, mijn comfortzone werd in ieder geval abrupt onderbroken: we gingen op weg naar mijn ouders om vijf mei te vieren.

Beveiliger van een politicus
Tijdens het bevrijdingsfestival had iemand het briljante idee om met de kinderwagen tussen de meute te gaan sjouwen. Ik voelde mij ineens een beveiliger van een politicus met een grote mond. Op elke hoek zag ik een dronken gast die de kinderwagen weleens als prullenbak zou kunnen zien. Even later realiseerde ik mij dat het vooral mijn gedachten waren die dit spookbeeld voortbrachten. In de ogenschijnlijke realiteit maken de meeste mensen plaats, stappen opzij, lachen vriendelijk en herkennen de uitdagingen van jonge ouders.

Ooit in een coma
Mijn vader, Opa Jos, is nu 64 jaar op deze planeet. Hij lijkt het soms wat lastig te vinden dat zijn lichaam ouder wordt. Hij zegt, terwijl mijn dochter in zijn armen ligt, met een glimlach: “Als ik ooit in een coma raak, leg haar dan zo op mijn buik: dan ben ik meteen wakker.”

Geen straf
Als er een luier verschoont moet worden roept mijn vriendin: “Koen, wil jij de luier verschonen?”
“Ja, hoor.” Ik maak drie stappen: “Mam, wil jij de luier verschonen?” “Oh ja, dat vind ik geen straf.” Papa Koen: “Ik vindt het ook geen straf, maar mam, ik weet dat jij het leuk vindt om te doen.” Als mijn dochter huilt weet Opa Jos haar binnen enkele minuten rustig te krijgen. Hij loopt een rondje, wiegt wat met zijn heupen en die kleine wordt rustig. Drie kinderen geeft ervaring. Ik voel mij nog weleens een zoekende papa met deze eerste. Mijn mantra: “Je bent lief, je bent lief, je bent lief,” helpt niet per se. Mijn vader ligt nu op de bank met baby Lucy op zijn buik, terwijl op de televisie een band ronkende jazz speelt. “Dit moet ongeveer de hemel zijn: mooie muziek en de baby op je buik.”

Niet te warm
Ik zie in welke liefde ik als Koentje ben opgegroeid. Ik wist dat al door wie mijn ouders zijn en voor alles wat zij voor mij deden, maar de herinneringen als baby zijn vervaagd. Nu zie ik mijn ouders met mijn piepjonge dochter bezig. Ze zitten om haar heen alsof zij zelf net papa en mama zijn geworden. Van een afstand hoor ik mijn vader, Opa Jos, tegen mijn moeder, Oma Riny, zeggen: “Is dat truitje niet te warm?”

Kippenvel
Missen jullie haar ook doordeweeks, vraag ik aan mijn vader: “Ja, je vraagt je af: hoe ziet ze er ook alweer uit? Als je aan haar denkt word je blij. Je krijgt een glimlach op je gezicht.” Denk dan maar veel aan haar, hoor ik mijzelf zeggen. Even later loop ik samen met mijn vader naar de Albert Heijn om zonnebloemolie te kopen voor de taco’s, (een van de vele zegeningen van een Mexicaanse vriendin.) Mijn vader zegt: “Je denkt alles in je leven gezien te hebben, en dan is daar ineens die kleine friemel.” Papa Koen krijgt kippenvel. Hoe een baby het leven nieuw leven geeft.

Tweeling passeert oeuvre Adriaan (van Bassie)

Papa Koen keek vroeger als Koentje naar Bassie & Adriaan. Het viel op dat de acrobaat van het duo een omvangrijke buik had. Deze buik – was hij zwanger? – leek elke aflevering te groeien, maar zijn acrobatiek nam elke aflevering af. Koentje zag nooit echt een verbazingwekkende acrobatische stunt van de man in het strakzittende acrobatenpakje.

Ik herinner mij, en nu dwaalt Papa Koen af, dat de spoorzoekende clown en acrobaat opnames hadden in de verzengende hitte van de Grand canyon of Barcelona. Wat moeten die gasten als hoogzwangere dames hebben gezweet in die carnavalskostuums?

Terug naar mijn verhaal: Koentje vond dus dat Adriaan nooit gevaarlijke stunts uithaalde. Het duo zag misschien één keer in de verte een brandende circuscaravan. De acrobatiek zat in de hoogvliegende dialoog. Bassie: “Adriaantje, boeven!” Adriaan: “Waar dan Bassie?”

Waarom denkt Papa Koen daar nu met melancholie aan terug?  Omdat ik op youtube een tweeling iets zie doen wat Bassie en Adriaan nooit voor elkaar kregen: een stunt die mij als kijker een glimlach geeft.

Koentje vond Bassie & Adriaan trouwens best spannend om te kijken. “He Baas, wat zeggie?” Papa Koen vond Bassie & Adriaan flauw en onsamenhangend om te kijken. “Drommels, drommels en nog eens drommels.”

Welke kinderprogramma’s kijk jij als papa samen met je kids?

Papa Koen op de Negenmaandenbeurs

Tijdens de zwangerschap heeft Papa Koen zich uitmuntend voorbereid op de komst van de baby: een dagje Negenmaandenbeurs. Ik ben gelijk genezen van het idee dat ik mij überhaupt goed kan voorbereiden, want 1001 bedrijven en 1001 meningen over wat het beste is voor je dochter.

Er was zelfs iemand die beweerde dat het verstandig is om je kind te beschermen tegen straling van alle elektrische apparaten met een of ander Willie Wortel-veiligheidsvest. Ik heb de goede man geen zendtijd gegeven om hem tegen zichzelf te beschermen. Vader worden gaat als je de markt moet geloven niet over rozen. Ik sprak met tientallen mannen, maar allemaal zeiden zij hun vrouw na: “je wilt je toch goed voorbereiden” en “ja, een leuk dagje weg.” Ik heb op die beurs lang gezocht naar een papa die, net als Papa Koen, niet mee was gesleurd door zijn vrouw.

Begin met je vrouw
Uiteindelijk vond ik een man die dapper stand wist te houden in de randstad met decennia aan papa-ervaring. Hij wilde wel even delen met Papa Koen hoe je vanaf het prille begin een relaxte zwangerschap kunt hebben: “Dan moet je al beginnen met je vrouw. ‘Schatje, wat wil je hebben?’ Nou..dát doen we maar niet.” Bekijk de video om meer te horen van zijn ondoorgrondelijke vaderlijke wijsheid!

Boormachine + baby = automatisch wiegje

Vader worden gaat niet altijd over rozen, want Papa Koen krijgt een lamme arm van het wiegen. Eigen Huis & Tuin-oplossingen zijn dan ook niet weg te denken. Als papa rustig naar Studio Sport wil kijken is er altijd nog een boormachine die op de kleine kan passen. Tip: zet je boor niet te hard, want voor je het weet vliegt de kleine dreumes weer in (of naast) je armen.

Hoe geef ik mijn baby een massage?

Wanneer een baby huilt is het bijna altijd om melk, aandacht of een luier die verschoont moet worden.Huilen is dus hét communicatiemiddel van je baby. Praten zit nog niet in het pakket inbegrepen. Verwar een huilende baby niet met het gehuil van een lijdende puber. Mama’s schijnen zelfs de verschillende toonhoogten intuïtief te herkennen.  Maar van al dat gehuil krijgt je baby wellicht wat vermoeide spiertjes. Papa kan de baby helpen en met een massage aan het lachen maken.

Papa en zoon zijn onafscheidelijk

Ontmoet Christien Sechrist (20) uit Houston. Hij vond een geboortekaartje waarschijnlijk ietwat ouderwets om zijn zoon met de wereld te delen. Het geniale plan: als ik mijzelf voorstel, stel ik gelijk mijn zoon voor. Papa Koen wenst Christien veel succes bij zijn aankomende sollicitatie. Zelf schrijft hij: “”Thanks Cody Gibbs for doing awesome work on me! Looks just like my son.”

Papa Elco

Papa Koen ontmoette Papa Elco in het park. Hij houdt van heavy metal en zoon Liam luistert naar hele andere muziek. Iets met “op een onbewoond eiland.”

Ondertussen kan een kind meer dan je als papa denkt. Elco: “Een kind kan heleboel. We hebben hem vrij snel kwartetten geleerd.”

 

Week 1: Papa Koen is een beetje moe

De baby was er ineens. Na anderhalve dag ontelbare weeën – dat klinkt alsof Papa Koen ze zelf had – en drie keer persen werd onze dochter geboren: Lucy Sophia. De Mooiste kwam naar aarde tijdens het magische getal pi: om 3.14 uur. Op de geboortedag van komiek Charlie Chaplin. Minder grappig zijn al die vol gepoepte luiers. Vier tips voor nieuwe vaders:

1) Accepteer luiers
Niemand vertelde Papa Koen dat het kleine Wonder om de drie uur een nieuwe luier nodig heeft. Papa Koen verwisselt het witte plastic met liefde, maar het is een kunst om midden in de nacht nog steeds vanuit die liefde te handelen. Ik ben iemand die zijn slaap nodig heeft. Een baby trekt zich trouwens ook weinig aan van een schone luier. Ze mist nog de conditionering om aan te geven wanneer ze voor de grote boodschap moet. Zo gebeurt het regelmatig – ook ’s nachts – dat de nieuwe luier gelijk wordt ingewijd in het aardse bestaan. Een collega vertelde dat hij een tweeling had en ik aan hem moest denken: hij moest elke luier twee keer doen. Ik dacht aan mensen met een vierling. Respect. Mijn eerste tip voor papa’s eerste week is: papa, accepteer luiers. Hoe vaak ze ook mogen komen.

2) Slaap genoeg
De kraamweek is een vermoeiende week. Een huilende baby om 4 uur ’s nachts is voor elke moeder een feest van herkenning. Voor Papa Koen is het nachtelijke gehuil een moment van erkenning. Ja, ik heb nu een dochter. Gelukkig had ik mijn ouderlijk huis als kuur- en toevluchtsoord. Zo konden mijn dolgelukkige moeder en vader de onschuldige wonderen herbeleven. Ik hoefde voor dit ouderlijke paradijs alleen maar de Rijn over bij Arnhem. In de auto hoorde ik op de radio over een bootramp op de Middellandse zee. Terwijl ik met mijn kersverse gezin de Nelson Mandelabrug overstak, hoorde ik een of andere zakenman in een uitzending zeggen: “Ik ben blij dat mijn wiegje in Nederland stond en niet in Nepal.” Egocentrisch? Ik mijmer als nieuwe vader sowieso veel meer over de helaasheid der dingen: over wat een waanzin het is om bommen uit vliegtuigen te gooien. Lucebert schreef al eens: alles van waarde is weerloos. Baby’s zijn weerloos. En dan te bedenken dat bommengooiers ook ooit baby’s waren. Waar is dat misgegaan? Ik zou niet zo snel zeggen: ‘Gelukkig staat mijn wiegje niet in Syrië of Jemen’, maar dit soort gedachten heb je wel als nieuwe vader. Daarom is tip 2: slaap genoeg.

3) Geniet van kraamzorg
De altijd goed uitgeruste Kraamhulp Morena deed afgelopen week alles met liefde. Ze accepteerde elke luier en was op een prettige manier aanwezig. Ik lag op een gegeven moment op bed naar de vierde aflevering van het derde seizoen van Homeland te kijken. Morena vroeg aan Papa Koen of hij nog wat wilde drinken. “Thee, asjeblieft.” Ze maakte de keuken schoon, deed iets met de stofzuiger, ontving kraamvisite en bracht de thee naar boven. De trap af, de trap op. “Of had je er suiker in gewild?” Ik drink mijn thee met suiker, maar haar aandacht was al zoet genoeg. “Zo is het ook goed.” Toch was mijn vriendin zo lief om te zeggen: “Ja, hij drinkt zijn thee met suiker.” Daar ging kraamhulp Morena weer: trap af, trap op. Ik vind het altijd wat lastig om ongegeneerd te genieten van de luxe van het westerse bestaan. Mijn derde tip voor jou als papa is desalniettemin: geniet van je kraamzorg. Ze is vaak maar één week aanwezig.

4) Wees aanwezig.
Sla het café een avond over als je vriendin uitgeteld op bed ligt en jouw hulp als papa nodig heeft. Zeker als de kraamhulp om 17 uur naar huis is. Wees niet alleen aanwezig voor je vriendin, maar wees ook aanwezig in alles wat je doet. Elk moment komt maar een keer langs. Hoe moe ik ook ben: de baby heeft in haar nieuwe leven recht op een vader die alles met aandacht kan doen. Als ik naar haar kijk zie ik hoe puur en mooi zij is. In elke beweging. Ik hoop dat ik haar altijd zo zal zien. Lieve Lucy, ik ben heel blij met je. Als Papa Koen ’s nachts bij de derde luier ietwat chagrijnig lijkt, vergeef het mij: ik ben een beetje moe.

Lees volgende week het verslag van week 2! Hoe was jouw eerste week als papa?